تبليغاتX
روانشناسی

یاذ یاران

نگاهم یاد یاران کرده امشب

مرا سر در گریبان کرده امشب

غم و فریاد ممن از این آن نیست

دلم یاد رفیقان کرده امشب


 

نوشته شده توسط در یکشنبه شانزدهم دی 1386 ساعت 23:47 موضوع | لینک ثابت


درددل

اکنون که از همه وقت تنها ترم

       به نگاه پر مهرت نيازمند ترم...

                     کاش با خبر بودي از اين همه تنهائي و ترس...

                     کاش صدايت در آغوشم مي کشيد و مي گفت: نترس!

      جاي خاليت را با همه عالم عوض نمي کنم!


 

نوشته شده توسط در سه شنبه یازدهم دی 1386 ساعت 1:49 موضوع | لینک ثابت


یاد گذشته ......

امروز وقت شد تا كمي ورقه هامو به هم بريزم و جمع و جورشون كنم . چه چيزايي كه پيدا نكردم ، از برگه هاي اسم و فاميل و نقطه بازيهاي سر كلاسهاي عمومي بگير تا يادداشتهاي كوچولوي سر كلاس...!!!!! جزوه هایی كه براي تهيه شون كلي اين در و اون در زده بودیم!! ... حال و هوام بد جوري دانشگاهي شده!!دلم لك زده واسه اون روزا !! جز يه مشت ورقه و خاطره چي مونده از اونروزا ؟ چيزي مونده ؟؟؟
زندگي صحنة يكتاي هنر مندي ماست
هر كسي نغمة خود خواند و از صحنه رود
صحنه پيوسته به جاست
خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد!!!!

 

 

 

 


 

نوشته شده توسط در سه شنبه یازدهم دی 1386 ساعت 1:48 موضوع | لینک ثابت


تغییر کنیم یا تغییر بدهیم

             اين جايي رو كه الان هستم دوست دارم.نه به خاطر اين كه بهترين جاست...نه!

شرايط موجود رو دوست نداري؟خوب عوضش كن.اگه نمي توني به بدتر از اون فكر كن.اونوقت برات تبديل به بهشت مي شه!

اگه از خدا چيزي يا كسي رو مي خواي مستقيم نگي فقط اونو مي خواي و بس.بگو: اگه صلاحه بده ! بهترين رو بده!

وقتي خيلي دلت گرفته ست به خدا بگو:من همه زندگيمو همه چيزمو به تو واگذار مي كنم.به تو مي سپارم...

و بي خيالش شو.(توكل يعني اين!)

نه اينكه توكل كني و دو دقيقه بعد دوباره نگران آينده و كه آيا چي مي شه؟ و ...اين كه توكل نيست!

اگه توكل واقعي واقعي كني و بعد از توكلت تمام استرست رو دور بندازي خدا بهترين چيزها رو بهت مي ده.

               "هرشب نگراني هايم را به خدا وا مي گذارم او به هر حال تمام شب بيدار است."


 

نوشته شده توسط در سه شنبه یازدهم دی 1386 ساعت 1:41 موضوع | لینک ثابت


خريدن كادو براي آقايان

خريدن كادو براي آقايان

 

معمولاً خریـدن کادو برای آقـایـون کــار ساده ای نیست؛
اما همچـنان که تعطیلات نزدیک می شـود و زمان تهیه
کـادو فــرا می رسد (چه آنرا دوست داشته بــاشیم چه
نداشته باشیم) باید به این فکر باشیم که  معمای "چه
چـیز می تـوانـم بـه او هـدیـه بـدهـم کـه دوسـت داشته
باشد؟" را به هر نحوی که شده حل نماییم.

اگر همسری دارید که هر چیزی که فکرش را می کنید، دارد (البته بجز یک لامبورگینی نیم میلیون دلاری)، یا یک برادر که هر روز سرگرمی هایش را تغییر می دهد، و یا پدری که به شما می گوید هیچ چیز نمی خواهد برایش بخرید – به ویژه چیزهایی که خیلی دوست می دارد – بنابراین در این شرایط، تهیه کادوی مورد علاقه هر یک از افراد مذکور، کار واقعاً چالش آمیزی است.

هر چند هیچ هدیه مناسبی وجود ندارد که به وسیله آن بتوان تمام آقایون را راضی نگه داشت، اما این 6 نکته شما را با ذهنیت خرید هدیه آشنا می کند و به شما کمک میکند هدیه ای را برایشان انتخاب کنید که از ته دل آنرا دوست بدارند.

1- به کارایی فکر کنید نه به احساستی که القا می کنند

پروفسور "مارگارت راکر" دارای دکترای روانشناسی و متخصص در امورد هدایا، معتقد است  که: "در روابط میان جنس های مخالف، باید به این نکته توجه داشت که آقایون تصور می کنند کادو تنها یک مبادله اقتصادی است."

در حالی که ممکن است یک خانم از خانه ای پر از گل رز حیرت زده شود، یک مرد، بیشتر از هدیه ای خوشش می آید که بتواند آنرا نگهداری کرده و از آن استفاده کند. حالا به نظرتان چوب های بيلياردي که ستاره های زيبا روی آن نقاشی شده باشند، و یا یک جفت دمپایی رو فرشی جدید چطور است.

2- ببینید چه می خواهد

همانطور که میدانید خانم ها زمانیکه کادویی را می خواهند معمولاً در لفافه به آن اشاره می کنند و سعی می کنند با اشاره غیر مستقیم توجه آقایون را به سمت آن جلب کنند، اما آقایون هیچ علاقه ای به انجام این کار ندارند، آنها دقیقاً چیزی را که میخواهند، به زبان می آورند. به جای اینکه وقت خود را تلف کنید و به دنبال یک "سورپرایز" برای آنها باشید، فقط چیزی که آنها می خواهند را برایشان تهیه کنید و خواهید دید که این مطلب آنها را بیش از پیش خوشحال می کند.

نکته اصلی در اینحا این است که ببینید او چه می خواهد و همان را برایش تهیه کنید، نه چیزی که خودتان دوست دارید را بخرید. (یا چیزی که فکر می کنید برایش مناسب است)

3- به علایق او توجه کنید

ما به دنبال خرید کادویی کاربردی برای آقایون هستیم به همین دلیل باید مطمئن شویم که او به آن علاقه دارد. اگر احساس می کنید به ورزش علاقه دارد، می توانید برایش بلیط های یک مسابقه ورزشی را که دیگر در بازار موجود نیستند را خریداری کنید و یا وسایل ورزشی خاطره آمیز (مثلا توپ فوتبالي که عکس تیم قهرمان مورد علاقه اش روی آن حک شده باشد) را برایش تهیه کنید. مردی که باغبانی را دوست داشته باشد، یک وسیله باغبانی و یا یگ گیاه کمیاب، او را بیش از پیش خوشحال خواهد کرد. آیا او به تماشای فیلم علاقمند است؟ شاید یک DVD Player و یا سیستم صوتی دالبی و یا حتی چند تا CD و DVD برایش جالب تر از هر وسیله ی دیگری باشد.

4- از هدایای معمولی پرهیز کنید

این قانون همانطور که برای خانم ها کاربرد دارد، در مورد آقایون نیز صحت دارد. بیشتر مردم، از جمله آقایون، هیچ ارزشی برای کادوهای رایج و پیش پا افتاده قائل نیستند.

این قبیل هدایا، مانند: جوراب و لباس زیر که هر سال به او می دهید به عنوان کادوهایی " کم ارزش" شناخته می شوند و طرف مقابل احساس می کند که شما برای تهیه آنها هیچ تلاشی نکرده و هیچ زحمتی به خودتان نداده اید؛ به گفته "راکر" همه این نوع کادوها به یک چشم دیده می شوند.

راکر می گوید: "اگر هدیه مورد نظر شما، همان کادویی باشد که در جا رختی نگهداری می کنید، می توانید آنرا به هر کسی که می خواهید بدهید و ارزش خاصی نخواهد داشت."

5- چیز جالبی در آن وجود داشته باشد

هر چند تعداد بسیار زیادی از آقایون برای یک کادوی کاربردی ارزش بسیار زیادی قائل می شوند (یک دست لباس کار جدید، لوله آبیاری، و ...) اما اگر بخواهیم کلی صحبت کنیم، آقایون بیشتر کادویی را دوست می دارند که برایشان جالب باشد.

(البته اینجا یک استثنا هم وجود دارد و مربوط می شود به کسانیکه دارای درآمد ثابتي هستند و سن و سالی از آنها گذشته؛ که در این مورد آنها بیشتر چیزی که در حال حاضر به آن نیاز دارند را ترجیح می دهند.)

باید چیزی را پیدا کنید که آقایون از آن استفاده کنند، اما در عین حال استفاده کردن از آن نیز برایشان جالب باشد. هدیه شما نباید چیزی باشد که تنها به درد کار بخورد؛ برای مثال اگر برای یک مرد، یک ست کامل جعبه ابزار بخرید، مثل این است که برای یک خانم جارو برقی  بخرید، مگر اینکه آقا عاشق مکانیکی باشد و شما هم همان جعبه ابزاری را برایش تهیه کنید که مدتها به دنبالش بوده.

6- از عقلتان هم کمی استفاده کنید

آقایون هم بدشان نمی آید که احساس دوست داشته شدن بکنند؛ یک هدیه متفکرانه به راحتی می تواند در آنها احساس عشق و پشتیبانی را بیدار کند. اما به راستی چه چیز باعث می شود یک کادو متفکرانه جلوه کند؟ پیدا کردن چیزی که او دوست می دارد و به آن علاقمند است.

هر چند وقت یکبار هم می توانید کادویی به او هدیه دهید که خودتان برایش درست کرده باشید، مثل تابلویی که بر روی آن تصویر مورد علاقه اش را نقاشی کرده اید، و یا یک جعبه پر از شیرینی های خانگی که دوست می دارد.


 

نوشته شده توسط در سه شنبه یازدهم دی 1386 ساعت 1:39 موضوع | لینک ثابت


آرام بخش های فوری فوتی

روانشناسی

آرامبخش های فوری

 

1_بخندید

2_اجتماعی باشید

3_واکنش های استرس زای خود را در برابر موقعیت های استرس زا شناسایی کنید

4_آرام وبدون انقطاع نفس بکشید

5_حالت مثبت و خوش بینانه ای به خود بگیرید

6_محکم ومتعادل بایستید

7_تنش و فشردگی عضلات خود را کم کنید

8_بکوشید بر ذهن خود مسلط شوید

9_بهترین روش مقابله با خشم این است که آن را علنی کنید وبیرون بریزید

10_بااراده و مصمم باشید

11_با صدای بلند صحبت کنید

12_سر صحبت را با دیگران باز کنید

13_به دنبال دوستی با افراد تازه باشید

14_اگر با دیگران هم عقیده نیستید مخالفت خود را بیان کنید

15_از کارهای خوب دیگران تعریف کنید

16_در مورد چیزهایی که نمی دانید از دیگران سوال کنید

17_خودتان را تشویق کنید

18-ایمان بالا و اعتقادات مذهبی و معنوی را در خود پرورش دهید

19_هیجانات و احساسات سرکوب شده خود را روی کاغذ بنویسید

20_به دوران بچگی خود برگردید

21_کارهایتان را به تعویق نیندازید

22_از کارهایتان فهرست تهیه کنید


 

نوشته شده توسط در سه شنبه یازدهم دی 1386 ساعت 1:34 موضوع | لینک ثابت


عروسی و ............

 شب اول عروسي

 

شـب عروسـی بـه نظر بسیاری از افراد موضوعی است که
صحبت کردن در مورد آن ممنوع می باشد؛ به ویژه برای ما
آسیاییها، اما به هـر حـال مسئـله ای اسـت که بسیاری از
زوج هـای تـازه ازدواج کرده، دیر یا زود با آن بـرخـورد کـرده و
لذتش را خواهند بـرد. به جـای اینـکه ایـن مـوضوع را پنهان
نگه داریم، بهتر است مطلب را باز کرده و در مـورد آن بـحث
کنیم.

مـانند تعداد بسیار زیادی از عروس و دامادهای دیگر ممکن
است شما هم در این فـکر بـاشیـد که چـگونه باید به شب
عروسی خود نزدیک شوید؛ در این شرایـط هـزاران پرسش
بی پاسخ به ذهن شما خطور می کند: آیا همه ی زوج ها شب عروسی با هم ارتباط جنسی برقرار می کنند؟ کسانیکه برای نخستین بار است که یک چنین تجربه ای را کسب می کنند، چگونه می توانند با هیجان وارده روبرو شده و آنرا به درستی کنترل نمایند؟ و هزاران پرسش دیگر. همچنین ممکن است برخی از افراد تصور کنند که آیا باید حتماً رابطه جنسی همان شب انجام پذیرد؟ آیا پس از اتمام کار طرفین احساس شرمندگی و دست پاچگی خواهند کرد؟ اینها سوال های رایجی هستند که در ذهن بسیاری از افراد ایجاد می شود و اگر شما هم در ذهنتان یک چنین سوالاتی را دارید، مطمئن باشید که تنها نیستید.

چگونگی این امر که شما و نامزدتان چگونه مقدمات شب عروسی را فراهم می آورید تا حدود زیادی بستگی به این امر دارد که آیا پیش از ازدواج از نظر جنسی فعال بوده اید یا خیر (ازدواجهای پیشین). به هر حال با توجه به خستگی ها و استرس هایی که شب عروسی بر روی هر دو طرف وارد می شود، این امکان وجود دارد که زن و شوهر در بهترین شرایط جسمانی نباشند و نتواند بهترین رابطه جنسی خود را تجربه کنند؛ شما زمانیکه برای شب عروسی خود برنامه ریزی می کنید باید حتماً این امر در ذهن داشته باشید.

از سوی دیگر اگر شما و نامزدتان تا قبل از ازدواج هیچ گونه رابطه جنسی نداشته باشید و یکی یا هر دو طرف باکره باشید، احتمال دارد احساس استرس، اضطراب، و ترس به شما دست دهد. البته همه این احساسات کاملاً قابل درک هستند، اما هیچ دلیلی برای بروز یک چنین احساساتی وجود ندارد. نکاتی که در این مقاله به آنها اشاره می کنیم را دنبال کنید و مطمئن باشید که با قدری تفاهم و درک متقابل شب فراموش نشدنی عروسی خواهید داشت، حتی اگر به رابطه جنسی هم ختم نشود.

انتظارات غیر واقعی نداشته باشید

زمانیکه زندگی مشترک خود را شروع می کنید، باید همچنیان توجه داشته باشید که شب عروسی شما نمی تواند رمانتیک ترین لحظه ای باشد که در تمام طول عمر خود تجربه کرده اید. حقیقت اینجاست که شب های عروسی رمانتیک، فقط متعلق به پرده های سینما هستند. واقعیت اینجاست که هم عروس و هم داماد به دلیل فشار کاری و استرس موجود خسته تر از شب های قبل هستند، و این امر آنها را در بهترین شرایط برای معاشقه قرار نمی دهد.

تجربه شخصی شما هر چه که باشد، هیچ گاه نباید استراتژیتان این باشد که انتظار زیادی از شب عروسی داشته باشید. فشار بیخودی روی خودتان وارد نکنید چراکه این امر شما را مضطرب و عصبی می کند و سبب می شود که اجازه ندهد شما آن لذتی را که لازم است از شب عروسی خود ببرید. هیچ گونه باید و نبایدی در مورد اتفاقاتی که ممکن است در آن شب روی دهد، وجود ندارد. فقط آرام و ریلکس باشید، با هم حرف بزنید، صمیمی شوید و انتظارات خود را پایین بیاورید.

اگر بتوانید یکدیگر را آرام کنید و با هم صمیمی باشید، یک تجربه جنسی عالی را یا همان شب یا در شب های آتی تجربه خواهید کرد. از سوی دیگر حتی اگر شب اول رابطه جنسی برقرار شد اما لذتی را که در نظر داشتید نبردید، بقیه عمر وقت دارید که تکنیک هایتان را عوض کنید. در حال حاضر فقط باید روی این مطلب تمرکز کنید که از بودن با هم لذت ببرید.

برنامه ریزی کرده و خود را آماده کنید

بسیاری از زوج ها هستند که مدت های طولانی می نشینند و در مورد جزئی ترین مسائل عروسی با هم صحبت کرده و تک تک امور را برنامه ریزی می کنند، اما هیچ گونه حرفی در مورد شب عروسی با هم نمی زنند. باید قدری از توجه خود را که با وسواس تمام نثار امور نه چندان باارزش میکنید، صرف آماده شدن برای شب عروسی کنید. هر چقدر بیشتر زمان داشته باشید، کمتر ناشیانه عمل میکنید و لذت بیشتری می برید.

بهترین کار این است که زمانی را بگذارید و با هم در مورد این مطلب صحبت کنید، انتظاراتتان را با هم در میان بگذارید و به هم بگویید که از چه چیزی لذت بیشتری خواهید برد. سعی کنید همدیگر را بیشتر بشناسید، به تمایلات یکدیگر احترام بگذارید، و مرز و محدوده را نیز رعایت کنید. حتی می توانید از همسر خود دعوت کنید تا با هم این مقاله را بخوانید تا راه گفتگوهای بیشتر در این زمنیه برای شما باز شود. اگر پیش از اینکه در مرحله انجام قرار بگیرید، در مورد آن مسائل با هم صحبت کنید، هر دو نفر احساس آرامش بیشتری پیدا خواهید کرد.

سعی کنید که پیش از آغاز زندگی مشترک به باشگاه ورزشی بروید، برنامه های تناسب اندام را از سر بگیرید، و اندام خود در یک وضعیت مناسب قرار دهید. اگر زیبا به نظر برسید، نه تنها همسرتان هم متعاقباً پاسخ مناسبی به شما خواهد داد، خودتان هم احساس بهتری پیدا خواهید کرد.

همچنین باید توجه داشته باشید که شب های دیگر با هر لباسی که می خوابید شب عروسی نباید این کار را بکنید و نه باید با شلوار جین بخوابید نه پیجامه. یک دست لباس خواب مخصوص برای این شب تهیه کنید، به طوری که به شما بیاید، و چهره تان از هر زمان دیگر زیباتر کند. البته ما نمی گوییم چیزی بپوشید که در آن راحت نباشید بلکه باید چیزی را انتخاب کنید که در آن راحت بوده و در عین حال به شما بیاید و جذابتان کند.

پیش از اینکه خرج و مخارج عروسی سر به فلک بزند، بنشینید و این مورد را هم در لیست خرید های خود بگنجانید که از همه چیز مهمتر هستند. از جمله وسایلی که باید در چمدان خود بگنجانید به شرح زیر می باشند:

1- لباس زیر زیبا و جذاب

2- آهنگ های عاشقانه که به شما آرامش می دهند

3- تهیه آب نبات های طعم دار و شمع های خوشبو که فضا را عاشقانه تر کنند

4- وان آب گرم. (هتل ها از ارائه این خدمات به شما خیلی خوشحال خواهند شد)

5- عطرهای خوشبو و کرم های ماساژ

6- قرص های کنترل بارداردی (مگر اینکه بخواهید از همان شب اول خانواده خود را گسترش دهید)

ریلکس باشید و فشار را از خود دور کنید

در ابتدا باید فشار را از روی خود دور کنید. هر دوی شما روز سختی را پشت سر گذاشته اید و باید از این به بعد عادت کنید که شب ها هم در کنار هستید و میخواهید از این پس در کنار یکدیگر زندگی کنید.

لباس های عروسی را از تن خود در بیاورید و لباسی بپوشید که در آن راحت هستید. می توانید پلاکارت لطفاً مزاحم نشوید را نیز بر روی درب اتاق خود نصب کنید تا کسی مزاحمتان نشود. درب اتاق را قفل کنید و بنشینید در کمال آرامش در مورد روزی که گذشت با هم صحبت کنید. نکات جالبی که اتفاق افتاده را با هم در میان بگذارید و بگویید که چه چیزی بیش از پیش در ذهنتان باقی خواهد ماند. همچنین می توانید یک هدیه کوچک شب عروسی تهیه کنید و به یکدیگر بدهید. اگر هم قرار است که صبح به پرواز برسید به یکی از بستگانتان بسپارید تا صبح شما را بیدار کند.

زمانی که فشار و استرس روزانه از شما دور شد، می توانید صحنه را قدری صمیمانه تر و نزدیک تر کنید. می توانید از جکوزی یا وان استفاده کنید. این کار آرامش بیشتری به هردوی شما می دهد. بعد هم یکدیگر را ماساژ دهید تا هم آرامش بیشتری پیدا کنید و هم ارتباط بهتری با هم برقرا کنید و هم تحریک شوید.

حرف و حرف و حرف بزنید

با هم حرف بزنید. موسیقی، لباس زیر جذاب، و شمع می توانند خیلی کمک کنند، اما هیچ چیز نمی تواند به اندازه صحبت کردن شما دو نفر را تحریک کند. حتی بوسیدن هم پس از حرف زدن به وقوع می پیوندد. افرادی که فوراً وارد تخت خواب می شوند و اینگونه به گرمای لحظه پاسخ می دهند کمتر به آن صمیمیتی می رسند که پس از حرف زدن و مطلع کردن یکدیگر از تمایلاتشان پدید می آید.

زمانیکه نوبت به صحبت کردن در مورد صمیمیت جنسی می رسد، ناشی گری یکی از بزرگترین شکاف هایی است که زوجین را از یکدیگر جدا می کند؛ اگر شما دو نفر تا کنون ننشسته اید و حرف بزنید الآن موقع انجام این کار است. هیچ کس نمی تواند به شما یاد بدهد که چگونه باید با هم رابطه جنسی برقرار کنید و یا چگونه با هم صمیمی تر شوید چرا که این امر مانند اثر انگشت در مورد هر فردی متفاوت است. یک گفتگوی کوتاه در این مورد می تواند خیلی از موانع و مشکلات را از سر راه بردارد.

در مورد تمایلات و خواست های خود با یکدیگر صحبت کنید. این امر که شما در مورد رساندن یکدیگر به اوج لذت احساس مسئولیت می کنید، می تواند باز هم شما دو نفر را بیش از پیش به یکدیگر نزدیک کند، و اگر بتوانید در مورد "چگونه" و "کدام قسمت" هم با هم حرف بزنید، این امر می تواند لذت جنسی شما دو نفر را بیشتر کند.

بسیاری از آقایونی که تجربه بیشتری نسبت به همسرانشان دارند اظهار می دارند که خانم به این دلیل که خیلی خجالتی و مضطرب، است شب زفاف را خراب می کند. چون شما همسر او هستید، پس این وظیفه شماست که او را درک کرده و با ملاحظه و محتاطانه رفتار کنید. اینگونه به قضیه نگاه کنید: این آسان ترین کار در دنیا نیست که لباس هایتان را در بیاورید و با مردی که خوب شاید کمی غریبه باشد یک رابطه جنسی آتشین داشته باشید. او فقط در حال شناختن بهتر شماست. ادراک های ابتدایی او را به منزله نوعی عدم پذیرش نگذارید. مربوط به شما نیست، مربوط به اوست و شما باید کاملاً این مطلب را درک کنید و با او در مورد این مطلب حرف بزنید و کاری کنید که او احساس راحتی و آرامش پیدا کند.

این امر در مورد خانم ها هم صدق می کند. اگر می خواهید همسرتان کاری انجام دهد و یا از انجام کاری دست بردارد به او بگویید. انتظار نداشته باشید که او از روی حالت صورتتان بفهمد که چه چیزی در ذهن دارید. اگر شما یاد نگیرید که در تخت خواب به جای خودتان صحبت کنید، همسرتان تصور می کند که همه چیز خوب و روبه راه است. شاید اینطور نباشد! به همین دلیل باید او را بدون اینکه توهینی متوجهش باشد، آموزش دهید. صمیمیت و رابطه جنسی در سایه ی رضایت و لذت معنا پیدا می کنند. هر چقدر بیشتر با هم صحبت کنید، رویهم رفته لذت بیشتری هم خواهید برد.

همه چیز به رابطه جنسی ختم نمی شود

بسیاری از زوج ها اظهار می دارند که شب اول با هم رابطه جنسی نداشته اند. خوب به هر حال این مورد اصلاً بد نیست. خودتان را در نظر بگیرید که ماهها برای این روز برنامه ریزی کرده اید و ترتیب کارهای مختلف را داده اید، و خودتان را برای بزرگترین روز زندگیتان آماده کرده اید. سنت های بیشمار، صورتحساب های بیشماری را برای پرداخت کردن به شما تحمیل می کنند. به هر حال بسیری از افراد احساس خستگی شدیدی می کنند و فقط می خواهند آرام بوده و در کنار هم باشند.

می توانید از سایر انواع نزدیکی ها، مانند:حرف زدن، لمس کردن، در آغوش گرفتن، بوسیدن، ماساژ دادن و در آغوش گرفتن استفاده کرده و لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که لذات جنسی را می توان از راههای دیگر نیز نشان داد.

به خصوص برای خانم ها، معاشقه فقط به رابطه جنسی ختم نمی شود. اگر احساس می کنید که آمادگی انجام رابطه جنسی را ندارید، در آغوش گرفتن، بوسیدن و نوازش کردن هم می توانند جایگزین های مناسبی برای آن باشند. بنابراین چه در شب عروسی با هم رابطه جنسی برقرار کردید چه کار به این مرحله ختم نشد، فقط باید مطمئن شوید که همدیگر را محکم در آغوش گرفته و احساساتتان را به یکدیگر انتقال می دهید. چند کار کوچک است که می توانید انجام دهید؛

به چشم های هم نگاه کنید و بگویید: "دوستت دارم" بهترین زمان برای اعتراف به این موضوع که شریکتان را دوست می دارید، زمانی است که در صمیمیت کامل به سر میبرید و یا در حین برقراری رابطه جنسی هستید. اگر در این لحظه بتوانید با هم ارتباط برقرار کنید، هر زمان دیگری هم می توانید! ارتباط چشمی صمیمت را تشدید می کند چراکه حاوی این پیام است که شما دو نفر برای هم اهمیت قائل هستید.

هیچ گزینه صحیح و یا غلطی وجود ندارد

رابطخ جنسی چیزی نیست که در شما استرس ایجاد کند. شاید کتاب های بیشماری در این زمنیه نوشته شده باشند که چگونه می توانید این کار را انجام دهید، اما همه چیز به میزان صمیمیت دو طرف بستگی دارد. نگران نباشید که آنرا حتماً به شیوه صحیح انجام دهید، برای شروع فقط اجازه دهید که همه چیز خیلی طبیعی آغاز گردد و حتم داشته باشید که از صمیمت ایجاد شده لذت خواهید برد. اگر بیشتر پیش رفتید که چه بهتر!

اصلاً نگران نباشید که چرا همه چیز آنطور که باید پیش نرفت. شما برای تمرین کردن هزاران شب دیگر را نیز در اختیار دارید. شاید اکثر زوج ها شب اول ناشیانه نسبت به هم برخورد کنند چراکه گامی به سوی برداشتن کلیه مرزهاست. به خودتان وقت بیشتری بدهید تا باز هم یکدیگر را بهتر درک کنید و متوجه شوید که دفعه آینده چگونه می توایند آنرا بهتر انجام دهید

 


 

نوشته شده توسط در سه شنبه یازدهم دی 1386 ساعت 1:33 موضوع | لینک ثابت


رقص درمانی

رقص درمانی

رقص درمانی

رقص یکی از قدیمی ترین شیوه های بیان احساسات آدمی است كه هنوز هم جای خاصی را در زندگی انسان دارد. رقص در زمان های گذشته نیز در میان اقوام مختلف و در مناطق گوناگون ایران و جهان به عنوان روش درمانی مورد استفاده قرارمی گرفته و بنا بر شواهد باقی مانده، آگاهی زیادی در مورد قدرت جادویی آن وجود داشته است. استفاده از شیوه رقص درمانی، به معنی امروزین آن، از سال های چهل میلادی در آمریکا رایج شده است. در اين روش از هنر رقص و پایه آن یعنی حرکت، برای کمک به استقرار تعادل در وضعیت روحی و جسمی فرد و ایجاد اعتماد به نفس در وی بهره جویی می شود .

از آنجا که خیلی ها با رعایت موازین اخلاقی و عرف جامعه به رقص علاقه دارند چه خوب است که با فواید و کاربرد آن به صورت علمی آشنا شوند و از رقص برای بیهوده گذراندن اوقات خود و در هر مکانی استفاده نکنند .

از اواخر سال های هشتاد استفاده از امكان درمانى رقص در آلمان مرسوم شد و در ۱۹۹۵ ميلادى اتحادیه رقص درمانی آلمان تأسیس گردید كه كار خود را بر مبناى فلسفه وحدت انسان با جسم خودپايه ريزى كرده است. در آلمان امروزه درمانگران از طریق رقص با گروه های مختلف سنی از کودکان گرفته تا بزرگسالان و افراد مسن، و در موارد گوناگون، برای نمونه در درمان مبتلایان به اعتیاد و یا بیماران مختلف روحی، این روش را بکار می گیرند .

عبارت رقص درمانی که این روزها درباره آن زیاد گفتگو می شود، اصولا به چه معناست؟

رقص درمانی، یعنی درمان از طریق رقص و حرکت، که ترجمه ی

Tanztherapieاست، یعنی رقص، اما نه به آن معنا که یک طراحی رقص وجود داشته باشد، بلکه هر حرکتی که با ریتم انجام بشود، در این مجموعه می گنجد. یعنی کسی ممکن است فقط نشسته باشد و با پایش روی زمین ریتم بگیرد یا صحبت کند و چشمهایش را بهم زند، همه این نوع حرکات با ریتم دراین مجموعه می گنجند. یعنی همه ی این حرکات معنی دارند و به همین دلیل رقصنده هایی که اوایل قرن گذشته رقص هایی را بوجود آوردند که خارج از ساختار رقص های کلاسیک مثل باله و رقص های فولکلور بودند، و بر روی صحنه رقص هایی نشان دادند که فقط حرکتی را بازتاب می داد که در آن گفتار در واقع درون رقصنده بود و بیشتر به تئاتر شباهت داشت، از آنجا دریافتند که می شود از طریق حرکات و منتقل کردن احساسات و اتفاقهایی که در درون انسان می افتد به بیرون، یک طریقه ی درمان پیدا کرد .

رقص درمانی البته سنت بسیار قدیمی دارد، در میان اقوام پیشین، مردمی که خیلی طبیعی زندگی می کردند، مثلا رقص «زار» در ایران و یا رقص هایی که هنوز در میان برخی قبایل آفریقایی وجود دارند. این سنت همیشه وجود داشته که از طریق حرکت و ریتم می شود درمان کرد. همانطور که می دانید زمانی که یکنفر از لحاظ روحی یا جسمی مشکلی پیدا می کند، حرکات و میمیک چهره اش تغییر می کند. بنابراین سلامتی با حرکات و فرم بدن و ریتمی که ما در آن زندگی می کنیم در ارتباط بسیار مستقیم است .

رقص درمانی بشکل فردی انجام می گیرد و یا به صورت گروهی؟

این موضوع به عوامل زیادی بستگی دارد. یعنی شاید افراد خانواده ای به یک درمانگر مراجعه کنند و مشکلی داشته باشند که درمانگر با آن ها بصورت جمعی کار می کند، در واقع در یک گروه. یا اینکه افراد متفاوتی هستند که مشکل مشترکی دارند، آنها می توانند در یک گروه رقص درمانی بشوند. ولی ممکن است کسی هم باشد که بخواهد به شکل انفرادی معالجه شود. می توان در مجموع گفت استفاده از روش رقص درمانی مانند انواع روشهای درمانی دیگر، هم بصورت جمعی و هم بصورت فردی امکان پذیر است .

می شود گفت که رقص درمانی برای گروه خاصی موثر است؟

نادری: برای هیچ گروه خاصی نیست، یعنی می توان واقعا در تمام موارد از این روش استفاده کرد. البته در موارد خیلی جدی بیماری های روانی که بیمار تحت درمان دارویی ست، باید این نوع از معالجه را در تکمیل معالجه ای که بیمار تحت درمان آن است بکار گرفت. یعنی این نوع درمان فقط می تواند بصورت تکمیلی کمک هایی بکند. در موارد دیگر شرایط فرق می کند، یعنی وقتی که فرد مراجعه کننده به آنصورت اختلالات روانی ندارد که تحت درمان دارویی باشد، او با هر مشکلی می تواند از شیوه رقص درمانی برای معالجه اش مدد جوید. برای نمونه فردی که به افسردگی دچار است .

البته افسردگی هم در یک حالتش بیماری ست که درمان آن در بخش روانپزشکی، به اصطلاح دارو ـ درمانی امکان پذیر است. ولی نوعی از آن وجود دارد که خیلی ها در زندگی روزمره می توانند گرفتارش شوند. در هر صورت کسانی که در موارد گفته شده مشکلی دارند، می توانند به درمانگر مراجعه بکنند. رقص درمان ها هم البته بخاطر اینکه بتوانند محدوده کارشان را مشخص کرده و بطور تخصصی کار کنند، هر کدام در حیطه معینی عمل می کنند. فرض کنید کسی که بیشتر با بچه ها و نوجوانان کار می کند و در زمینه درمان آنان تجربه کسب کرده، دیگری در بیمارستانهای روانی تخصص اش را گرفته و او باز با بخش بیمارهای دیگر سروکار پیدا می کند و همینطور به نسبت زیر مجموعه هایی که در مسایل روانی وجود دارد، درمانگر هم حوزه کار خودش را تعیین کرده و در آن تجربه کسب می کند .

اصلا رقص درمانی در واقع برمی گردد به اولین حرکاتی که در انسان بوجود آمده، یعنی از شکل گرفتن سلول تا تکامل جنین و تولد و حرکات اولیه ی نوزاد، همه ی اینها یعنی جریان یک انرژی در طبیعت. حرکات روزمره ی ما هم از این جدا نیست، یعنی فرض کنید قلب حرکات و ریتم خاصی باید انجام بدهد، این حرکات اگر منظم باشند شما احساس خوبی دارید و اگر منظم نباشند، آن را حس می کنید و به یک پزشک مراجعه می کنید. حالات روحی هم بی ارتباط با این جریان انرژی نیستند. در جایی که از انرژی درون جسم استفاده ی درستی نشود، مشکل ایجاد می شود .

برای نمونه فرض کنید دهقانی که در مزرعه کار می کند و مرتب در فعالیت است. یعنی با طلوع آفتاب بیدار می شود و با غروب آفتاب به منزلش برمی گردد و زندگیش ریتم خاصی را دارد و تمام ارگانهای بدنش هم با این ریتم در ارتباط است و روحیه اش هم در ارتباط با همان ریتمی است که خواب و نظم غذا خوردنش ونظم حرکاتش در کار دارند. حالا فرض کنید انسانی که اینهمه انرژی دارد و این انرژی باید در گردش باشد، بشکلی محدودیت برایش ایجاد شود. مثلا کودکی که اجازه ی بازی ندارد، یا اجازه ی هر نوع بازی را ندارد، مثلا نمی گذارند بدود یا جایی برای دویدن ندارد و یا فرض کنید اصلا از او نمی خواهند که آن انرژیی را که دارد در جریان بیندازد. این انرژی در بدن محدود شده و در آنجا ایجاد سد می کند. مسلم است که این سد در روحیه نیز تاثیر می گذارد. زمانی که از طریقی این سدها را برداریم، فرض کنیم از طریق حرکات خاصی یا آموزش موسیقی، و جریان این انرژی را دوباره تحریک کنیم، در آن شخص احساس زندگی ایجاد می شود و باعث می شود این احساس در کار روزمره اش، در درسش، در زندگی اش با افراد دیگر، با محیط اطرافش نقش بازی کند و کیفیت زندگی اش را بالاتر ببرد .

یعنی می توانیم بگوییم که رقص و یا کلا حرکت جسمی به دلیل به جریان انداختن این انرژی، باعث علاقمندی به زندگی می شود؟

نادری: صددرصد، برای اینکه زندگی یعنی حرکت و این حرکت باید در مسیری باشد که ذهن من، بدن من، اندازه ی بدن، فعالیت مغز من آنرا در خواست و طلب می کند. در حالیکه اینها ارتباط شان با یکدیگر قطع شود، یعنی اگر آن فعالیتی که فرضا از بدن من برمی آید انجام ندهم، مثلا اگر فرض کنیم یک آدم سالم تمام روز پای کامپیوتر بنشیند، همین نشستن پای کامپیوتر و یک جنبه ای نوع حرکت، یعنی در حالی که انسان فقط نگاهش و دستهایش کار می کنند و تمام بدنش بی حرکت است، هم در روح و هم در جسم ایجاد اختلال می کند. برعکس آن، یعنی وقتی انجام حرکات به بدن نیرومند و سالم برگردد، آنوقت این حرکات می توانند فرد را به زندگی علاقمند کنند ، نشاط به او بدهند و به انجام کارهای مختلف وادارش کنند، کمااینکه دیگر او نتواند در روز هشت یا نه ساعت را فقط روی صندلی بسربرد .

البته رقص درمانی احتیاج به یک مربی دارد، یعنی کسی که به او درمانگر و هدایت کننده ی آن حرکات می گویند. من به این سوال دو جواب می دهم. یکی اینکه رقص در هرصورت خوب است. فرض کنید شما صبح که از خواب بیدار می شوید، نواری بگذارید و شروع کنید به رقصیدن. اصلا خود این عمل در همان روز، در تمام طول ساعات روزتان کلی نشاط می آورد. ولی اگر شما بخواهید به مشکل خاصی بپردازید، مثلا شما از افسردگی اسم بردید، در اینموارد حتما نیاز به یک هدایت کننده وجود دارد. بخاطر اینکه کسی که افسرده است اگر شما صدتا نوار خیلی زیبا هم برایش پخش کنید و موسیقی خیلی عالی ای هم برایش اجرا کنید، ممکن است تاثیر کمی روی او بگذارد، ولی نمی تواند آن اتفاقی را که در درونش می افتد، به بیرون منتقل کند .

این جنبه ای است که رقص درمانی خیلی روی آن تاکید دارد، یعنی اینکه شما این احساس را از درون به بیرون منتقل کنید، یعنی ارتباط با بیرون را دوباره برقرار کنید. برقرار کردن این ارتباط با بیرون از یک آدم افسرده خودبخود برنمی آید. درمانگر در واقع باید خیلی با احساس همدلی با کسی که حرکات و ریتم بدنش به دلایلی محدود شده و به بیرون منتقل نمی شود، برخورد کند. اگر دیده باشید افرادی که افسردگی دارند خیلی بی حرکت می شوند و حتا در موارد شدید آن افسردگی می تواند انسان را نیمه فلج کند. انسان افسرده میمیک صورتش به کلی تغییر می کند و تبدیل به نوعی ماسک می شود.‌ شما نمی توانید با موسیقی خاصی یکمرتبه این شخص را به فعالیت وادارید. این شخص باید به مرور زمان از درون حرکت را حس کند، خودش را لمس کند و خودش را احساس کند و این یک پروسه ی طولانی مدت است .

 


 

نوشته شده توسط در یکشنبه دوم دی 1386 ساعت 22:40 موضوع | لینک ثابت


زبان کودک

نقاشی زبان کودکان

نقاشي زبان كودك است. كودكان برخلاف بزرگسالان هستند. آنها از طريق نقاشي كشيدن، قصه گويي، بازي كردن و… شناخته مي‌شوند.
به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در وبلاگ "گفتاري چند" به نشاني
http://go2eb.blogfa.com
در ادامه مي‌خوانيد: نقاشي به ما كمك مي كند تا به دنياي دروني و روح كودك پي ببريم، بدانيم چه نيازهايي دارد، آيا كودك ناسازگار يا بيمار است؟ در بزرگسالي مي‌خواهد چه كاره شود.
در اين نوشته مفهوم خورشيد، ماه، آسمان، زمين، اتومبيل و حيوانات در نقاشي كودكان بررسي شده است.


- خورشيد و ماه

در اغلب نقاشي‌هاي كودكان، خورشيد ديده مي‌شود. خورشيد نشانه‌ي امنيت، خوشحالي، گرما، قدرت و به قول روانشناسان خورشيد به معني پدر است. وقتي رابطه كودك و پدر خوب است كودك خورشيد را در حال درخشيدن مي‌كشد و وقتي رابطه آن دو مطلوب نيست كودك خورشيد را در پشت كوه ناپديد مي كند.
ترس كودك ازپدر به رنگ قرمز تند و يا سياه در نقاشي ديده مي شود. البته با يك نقاشي ما به قضاوت نمي پردازيم بلكه بايد چندين نقاشي كودك را بررسي كرد. ماه نشانه نيستي است. اغلب كودكان ماه را كنار قبر و قبرستان مي‌كشند. كودكان در نقاشي خود ماه را با مرگ معني مي‌بخشند.


- آسمان و زمين


آسمان به معني الهام و پاكي است. ولي زمين به معني ثبات و امنيت است. كودكان خيلي كوچك هيچ وقت خطي براي نشان دادن زمين ترسيم نمي‌كنند، ولي در سن ‌٥ يا ‌٦ سالگي كه آغاز به درك دلايل منطقي مي كنند به كشيدن زمين نيز مي‌پردازند.

 


 

نوشته شده توسط در یکشنبه دوم دی 1386 ساعت 22:38 موضوع | لینک ثابت


نوزادتان را چقدر می شناسید؟

: نوزادتان را چقدر می شناسید؟

 آنچه باید درباره سلامت نورسیده تان بدانید
حس شنوایی پسران، به دقیقی و كارآمدی دختران نیست. بنابراین آرام كردن نوزادان پسر مشكل‌تر خواهد بود.
در اینجا با مطالبی در مورد ظاهر كودك و علامت‌های تولد و مهارت‌های دوران نوزادی او آشنا می‌شویم. بسیاری از والدین گاه با دیدن نوزاد و ظاهر قرمز و احتمالا وجود لكه ها و جوش‌های روی بدن او ناگهان وحشت‌زده می‌شوند و فكر می‌كنند نكند كودكی كه این‌همه انتظارش را می‌كشیدند مریض باشد. اما نكته این است كه اگر پدر و مادر با علامت‌ها و نشانه‌های دوران نوزادی آشنا باشند دیگر دچار نگرانی نمی‌شوند.

علائم متداول تولد
اگر شما در بدن نوزادتان علامتی نیافته‌اید، احتمالا با دقت كافی نگاه نكرده‌اید.
هر نوزاد با یك علامت تولد به دنیا می‌آید كه بیشتر این علامت‌ها بعد از مدتی ناپدید می‌شوند ولی بعضی از آنها باقی می‌مانند و از نظر اندازه بزرگ می‌شوند. اكثر آنها بی‌خطرند و هیچ دردی ندارند.
زمان تولد، جای كبودی به عنوان علامت تولد روی گردن و زیر خط رویش موها وجود دارد و این علامت‌ها به مرور تا شش ماهگی برطرف می‌شود. علامت كبودی می‌تواند در هر جایی از بدن نوزاد باشد؛ گردن، پیشانی یا روی پلك‌ها. علائم تولد سطحی ضرری ندارند و نباید نگران آنها بود و نیازی به درمان هم ندارند.
بیشتر علائم تولد، بر اثر تجمع غیرطبیعی عروق خونی كوچك زیر پوست به وجود می‌آیند.
▪ علامت توت فرنگی: معمولا ابتدا بسیار كوچك و حتی گاه ناپیدا و به صورت نقاط قرمزرنگ دیده می‌شود. این علامت ممكن است به تدریج درماه‌های اول شكل توده پیدا كند و سال دوم تولد، خشك شده، بدون گذاشتن هیچ اثری ناپدید شود.
▪ علامت وصله قزل‌آلا: این علامت را لك‌لك یا اثر گاز لك‌لك نیز می‌خوانند. این قسمت صورتی رنگ است و معمولا در چند ماه اول ناپدید می‌شود.
▪ علامت عنكبوت: این علائم كوچك بلافاصله بعد از تولد ظاهر می‌شوند و به علت به وجود آمدن شبكه تار عنكبوتی متشكل از عروق گشاد شده، شكل می‌گیرند و به تدریج بعد از اولین سال تولد ناپدید می‌شوند.
▪ خال رنگی: این لكه‌های قهوه‌ای ممكن است هر جای بدن نوزاد ظاهر شوند و معمولا كم رنگ هستند و با بزرگ شدن كودك، لكه‌ها نیز بزرگ می‌شوند ولی به ندرت دیده شده كه پررنگ‌تر شوند.
▪ لكه پورت وین: این لكه‌ها به رنگ قرمز روشن یا حتی بنفش و به علت گشاد شدن مویرگ‌ها در پوست ایجاد می‌شوند و در هر قسمتی از بدن نوزاد می‌توانند به وجود آیند. این لكه‌ها دائمی هستند اما در بزرگسالی می‌توان آنها را به وسیله لیزر از روی پوست برداشت با بعضی وسایل آرایش آنها را پوشاند.
▪ لكه مانگولین: این لكه‌ها به رنگ آبی تیره متمایل به مشكی هستند و معمولا روی باسن یا پشت كفل نوزادان سیاه پوست دیده می‌شوند و به طور طبیعی هم ناپدید می‌شوند.

● تاثیر جنسیت بر خصوصیات نوزاد
بسیاری از خصوصیات نوزاد، از طریق ژن‌ها به او منتقل می‌شود ژن‌هایی كه نیمی از مادر با سلول تخمك و نیمی دیگر از پدر با سلول اسپرم به او رسیده و از آنجا كه هر سلول تخمك و اسپرم حاوی تركیبات ژنی متفاوتی هستند، هر نوزاد خصوصیات ظاهری و شخصیتی خاص خود را خواهد داشت.
بعضی تحقیقات نشان می‌دهد، اندازه ومیزان فعالیت قسمت‌های مختلف مغز در دو جنس با هم متفاوت است. مثلا سمت راست مغز كه فعالیت‌های بدنی را كنترل می‌كند، در نوزادان پسر فعال‌تر است، در حالی كه سمت چپ مغز كه مركز كنترل حركات ظریف و تكلم است، در نوزادن دختر فعال‌تر است.

● خصوصیات غالب در نوزادان دختر
به محض به دنیا آمدن نوزاد دختر می‌توان بسیاری از خصوصیات شخصیتی را كه مختص دختران است در وی مشاهده كرد.
شنوایی دختران بسیار دقیق است آنها خیلی بهتر از پسران، با كلمات آرامش‌بخش به آرامش و آسایش می‌رسند.
اگر نوزاد دختر صدای گریه نوزاد دیگر را بشنود، بیشتر از یك نوزاد پسر،‌ گریه خواهد كرد.
نوزادان دختر زودتر از پسران از صدای خود برای جلب توجه مادر استفاده می‌كنند.
نوزادان دختر در پیدا كردن منبع صدا مشكلی ندارند.
دختران به محض تولد بسیار با احساس و عمیق نسبت به تحریكات بصری پاسخ می‌گویند.
هر چیز غیرعادی برای نوزادن دختر جالب است.
نوزادان د ختر صورت آدمی را بر هر چیز دیگری ترجیح می‌دهند. این خصیصه در زندگی آینده، پایه‌گذار توانایی آنها برای درك احساسات افراد از روی حالات صورت است و تفاوت‌های فرهنگی تاثیری بر این توانایی نخواهد داشت.

● خصوصیات غالب در نوزادان پسر
از اولین لحظات بعد از تولد، یك نوزاد پسر، شخصیت مردانه‌ای از خود نشان می‌دهد كه این حالت در بعضی موارد در طول زندگی آنها ادامه می‌یابد.
حس شنوایی پسران، به دقیقی و كارآمدی دختران نیست. بنابراین آرام كردن نوزادان پسر مشكل‌تر خواهد بود. اگر نوزاد پسر، صدای گریه نوزاد دیگری را بشنود، گریه خواهد كرد ولی به سرعت و راحتی گریه‌اش متوقف می‌شود.
نوزاد پسر وقتی صدای مادر خود را بشنود، صدایی به نشانه عكس‌العمل از خود تولید نخواهد كرد و گاه این حالت تا آخر عمر ادامه دارد. متمركز شدن بر منبع تولید صدا برای نوزادان پسر مشكل است.
نوزادان پسر، بیشتر از همتایان دختر خود نیاز به تحریكات بصری دارند. آنها خیلی زود علاقه خود را به نگاه كردن به یك عكس از دست می‌دهند و در تكامل یافتن حس بینایی تا هفت ماهگی از دختران عقب‌تر هستند.نوزادان پسر علاقه زیادی به تفاوت بین اشیا دارند.
پسران فعال‌ترند و به همان اندازه كه علاقه به اشیا دارند، به افراد مختلف نیز علاقه‌مندند.
پسران می‌خواهند همه چیز را لمس و آزمایش كنند و بیش از دختران علاقه‌مند به جا به جایی وسایل هستند.

● مهارت‌های نوزاد
۱) نوزاد می‌تواند با گریه كردن با دیگران ارتباط برقرار كند و خصوصیات و خلقیات خود را نشان دهد.
نوزاد تنها با گریه كردن می‌تواند احساسات خود را بیان كند. او هنگام گرسنگی، ناراحتی، و تنهایی گریه می‌كند و شما كم‌كم شناخت بیشتری درباره انواع گریه‌های نوزاد پیدا كرده، تفاوت آنها را احساس می‌كنید.
۲) او می‌تواند ببیند: نوزادان اغلب بعد از به دنیا آمدن چشم‌ها را باز می‌كنند و می‌توانند اطراف خود را ببیند. البته دید دور او كمی مخدوش و تار خواهد بود ولی تا فاصله ۲۵تا ۲۰ سانتی‌متر دید واضح و كاملی دارد و می‌تواند نگاه خود را روی شی متمركز كند و حركات اجسام را تشخیص دهد و بین صورت مادر و دیگر افراد فرق بگذارد.
۳) او می‌تواندبشنود: نوزاد به خصوص به صدای مادر كه در طول زندگی جنینی از طریق مایع آمینوتیك به او می‌رسیده، هوشیار است. می‌توان گفت او نسبت به ریتم و حالت صداهای اطراف عكس‌العمل نشان می‌دهد ولی شاید بتوان گفت جالب‌ترین صدا برای او صدای خود اوست.
۴) او می‌تواند استشمام كند: زمان تولد، حس بویایی نوزاد بسیار پیشرفت كرده و در اثر محرك‌های اطراف بسیار تحریك می‌شود. این حس پیشرفت زیادی می‌كند به طوری كه بوی مادر را از سایرین تشخیص می‌دهد و نسبت به آن با حركت دادن سر یا دیگر حركات، عكس‌العمل نشان می‌دهد.

● عكس‌العمل و حركات چشم‌ها
بسته به این كه چه اتفاقی در اطراف نوزاد رخ می‌دهد، او ممكن است چشم‌هایش را ببندد یا پلك بزند و یا چشم‌ها را به اطراف گردش دهد.
اگر نوری به صورت نوازد تابانده شود او پلك می‌زند. هرگز نباید نور شدید را مستقیما به صورت و چشمان نوزاد تاباند، خواه چشم‌های او بسته و خواه باز باشد. در صورتی كه پل بینی نوزاد را نوازش كنید یا به آرامی به طرف چشم‌های او فوت كنید یا هنگامی كه یك صدای ناگهانی به گوش می‌رسد او پلك می‌زند.
در صورتی كه یك نوزاد تازه به دنیا آمده را بلند كرده، به سمت راست یا چپ حركت دهید، چشمان او به سمت راست یا چپ حركت نمی‌كند و به صورت ثابت روی نقطه‌ای كه قبلا نگاه می‌كرده، ثابت می‌ماند به این رفلكس، پاسخ چشمان عروسكی می‌گویند كه معمولا تا
۱۰ روز بعد از تولد ناپدید می‌شود.

● عكس‌العمل‌ها
بعد از به دنیا آمدن نوزاد، معمولا مدتی طول می‌كشد تا شما به خصوصیات او عادت كنید. مسلما شناخت عكس‌العمل‌های نوزاد نسبت به تحریكات مختلف ارزش وقت گذاشتن را خواهد داشت با این روش می‌توانید بعضی خصوصیات منحصر به فرد نوزادتان را بشناسید.
چیزی كه در بین تمامی نوزادان سالم مشترك و از اولین لحظات تولد، قابل تشخیص و تحریك است رفلكس‌ها یا عكس‌العمل‌هایی است كه نوزادان به صورت غیرارادی نسبت به بعضی تحریكات نشان می‌دهند. این رفلكس‌ها معمولا تا سه ماهگی ادامه دارد و كم‌كم با پاسخ‌ها و حركات ارادی جایگزین می‌شوند.
ممكن است متوجه شوید كه نوزاد تازه به دنیا آمده شما به طور مشخص با انقباض صورت و اندام‌ها نسبت به حضور شما در اطراف او عكس‌العمل نشان می‌دهد و با بزرگتر شدن او و توانایی در كنترل حركات، متوجه می‌شوید كه عكس‌العمل‌های او بیشتر از اینكه اتفاقی باشند، هدفمند شده‌اند.
برای مثال در
۶ هفتگی هنگام حضور شما، به جای اینكه نوزاد تمامی صورتش را منقبض كند و حركت دهد، یك لبخند واضح به شما خواهد زد.
۱) رفلكس چنگ زدن یا :grasping هنگامی كه چیزی كف دست‌های نوزاد قرار می‌دهید، او انگشتانش را به دور آن حلقه می‌كند و معمولا چنان محكم و با قدرت این كار را انجام می‌دهد كه می‌توانید او را از زمین بلند كنید البته بهتر است هرگز این كار را نكنید
۲) رفلكس مورو : هنگامی كه سر نوزاد را از ارتفاع كمی به عقب رها كنید، به طور طبیعی اندام‌های نوزاد و انگشتان اندام‌ها كاملا از هم باز می‌شوند و بعد به آرامی اندام‌ها به بدن نزدیك می‌شوند.
۳) رفلكس : rooting این عكس‌العمل بسیار غریزی است و كمك می‌كند نوزاد سینه مادر را بیابد و آن را بمكد. در صورتی كه گونه‌های نوزاد به آرامی مالش داده شوند، او سر خود را در جهت تحریك، می‌چرخاند و دهان خود را باز می‌كند.
۴) رفلكس راه رفتن: در صورتی كه زیر بغل‌های نوزاد را بگیرید، به طوری كه او به حالت قائم و ایستاده دربیاید و پاهای او را روی سطح محكمی قرار دهید، او شروع به حركت دادن پاهای خود می‌كند، به نحوی كه گویا می‌خواهد راه برود. این رفلكس معمولا در سه تا شش هفتگی ناپدید می‌شود و البته چیزی نیست كه بعدها در راه رفتن كودك موثر باشد.
۵) رفلكس بالا رفتن از پله: این عكس‌العمل بسیار شبیه رفلكس راه رفتن است، به طوری كه اگر نوزاد را در حالت ایستاده نگاه دارید و جلوی پای او را با لبه میز یا بالش تماس دهید پای خود را به نحوی بلند می‌كند كه گویی می‌خواهد از پله بالا رود. همین رفلكس در بازوی نوزاد نیز وجود دارد. اگر دست او با لبه میز تماس یابد، او بازوی خود را بلند می‌كند، به طوری كه انگار می‌خواهد لبه میز را چنگ بزند و در دست بگیرد.
۶) رفلكس خندیدن: وقتی شما نوزاد را روی شكم قرار می‌دهید، او به صورت خودكار در وضعیت خندیدن قرار می‌گیرد و باسن خود را به طرف بالا می‌راند و پاها را به زیر شكم قرار می‌دهد و با حركت دادن پاها وضعیتی شبیه خندیدن (كه البته خندیدن واقعی نیست) پیدا می‌كند. این خصوصیت به مجردی كه پاها از حالت خمیده خارج شوند و صاف قرار گیرند، ناپدید می‌شود.


روزنامه سلامت


 

نوشته شده توسط در جمعه سی ام آذر 1386 ساعت 19:9 موضوع | لینک ثابت


This page is hosted by XM.COM - Free Web Hosting